Przyjmujesz Xanax i zastanawiasz się nad zakończeniem leczenia? Być może lek pomagał Ci przetrwać silny lęk, ale teraz obawiasz się, jak poradzisz sobie bez niego. Takie pytania warto omówić z lekarzem. Po regularnym stosowaniu samodzielne, nagłe odstawienie alprazolamu, czyli substancji czynnej Xanaxu, może wywołać niebezpieczne objawy.
Nie zmieniaj samodzielnie dawki ani sposobu przyjmowania leku. Plan odstawienia powinien uwzględniać Twoją sytuację, wcześniejsze reakcje i powód rozpoczęcia leczenia. Nie ma jednego internetowego schematu, który byłby odpowiedni dla każdego.
Czym jest Xanax i skąd trudność z odstawieniem?
Xanax należy do benzodiazepin. W polskiej charakterystyce produktu opisano go jako lek do krótkotrwałego objawowego leczenia ciężkich stanów lękowych u dorosłych. Jego stosowanie wiąże się z ryzykiem zależności i uzależnienia, również przy dawkach zaleconych przez lekarza.
Organizm może przystosować się do regularnej obecności leku. Po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu przyjmowania mogą wtedy wystąpić objawy odstawienia. Taka zależność fizyczna nie jest sama w sobie równoznaczna z zaburzeniem używania leku. Rozróżnienie ma znaczenie, bo osoba potrzebująca pomocy w zakończeniu farmakoterapii nie powinna automatycznie otrzymywać etykiety osoby uzależnionej.
Jeśli zastanawiasz się, jak odróżniać te sytuacje, przeczytaj nasz artykuł o zależności i objawach problemowego używania benzodiazepin.
Jakie objawy mogą pojawić się po ograniczeniu Xanaxu?
Możliwe są między innymi nasilony lęk, bezsenność, drażliwość, napięcie, bóle głowy i mięśni. Objawy bywają podobne do trudności, z powodu których rozpoczęto leczenie. Nie zawsze da się samodzielnie ocenić, czy wrócił wcześniejszy lęk, wystąpiło przejściowe nasilenie objawów, czy rozwija się zespół odstawienny.
W ciężkich przypadkach mogą wystąpić omamy, znaczna dezorientacja lub napad drgawek. Ryzyko jest jednym z powodów, dla których nagłe odstawienie nie powinno być domowym eksperymentem. W razie niepokojących objawów zgłoś się do lekarza, zamiast samemu dobierać kolejne dawki albo inny lek.
Drgawki, zaburzenia świadomości, omamy lub trudności z oddychaniem wymagają pilnej pomocy. W nagłym zagrożeniu zdrowia lub życia dzwoń pod 112 lub 999. Dotyczy to również sytuacji bezpośredniego zagrożenia samobójczego.
Od czego zacząć rozmowę z lekarzem?
Możesz zgłosić się do lekarza prowadzącego lub psychiatry. Jeżeli lek był przyjmowany inaczej niż zalecono, powiedz o tym wprost. To informacja potrzebna do bezpiecznego planowania, a nie powód, by odkładać konsultację ze wstydu. Podobnie ważne jest używanie alkoholu, opioidów, innych leków nasennych czy leków dostępnych bez recepty.
Przed wizytą przygotuj:
- nazwę i postać preparatu oraz sposób jego rzeczywistego przyjmowania;
- informację, od kiedy go stosujesz i kiedy była ostatnia dawka;
- listę pozostałych leków i substancji;
- opis wcześniejszych prób ograniczenia i objawów, które wtedy wystąpiły;
- pytania o lęk, sen i dostępne wsparcie w trakcie leczenia.
Jeżeli kończy Ci się lek, a przyjmujesz go regularnie, nie czekaj na ostatnią tabletkę z kontaktem z lekarzem. Nie uzupełniaj zapasu lekami od znajomych lub z niepewnego źródła. Powiedz podczas zgłoszenia, że chodzi o ciągłość leczenia i ryzyko objawów odstawienia.
Jak ustala się plan odstawienia?
Lekarz ocenia korzyści i ryzyko dalszego stosowania oraz warunki, w jakich można zmieniać leczenie. Zwykle potrzebne jest stopniowe postępowanie i kontrola reakcji organizmu. Tempo może być modyfikowane. Nie jest sprawdzianem wytrzymałości ani wyścigiem do określonej daty.
Na konsultacji zapytaj, kiedy odbędzie się następna ocena, co zgłaszać wcześniej i gdzie szukać pomocy poza godzinami pracy poradni. Samo otrzymanie rozpiski bez możliwości omówienia trudności może pozostawić wiele obaw. Dobrze mieć jasność, kto prowadzi farmakoterapię i z kim kontaktować się w razie pogorszenia.
Część osób może korzystać z opieki ambulatoryjnej. Ciężkie objawy lub ryzyko poważnych powikłań mogą wymagać leczenia w szpitalu. O wyborze miejsca decyduje ocena medyczna. Nie obiecujemy, że odstawienie będzie całkowicie bezobjawowe lub zakończy się w określonej liczbie dni.
Co z lękiem i bezsennością?
W trakcie zmiany leczenia trzeba nadal zajmować się problemem, z powodu którego lek został przepisany. Możesz obawiać się, że po odstawieniu zostaniesz z nim sam. Warto powiedzieć o tym lekarzowi i omówić możliwości dalszej pomocy, w tym odpowiednio dobranej psychoterapii.
Terapia może pomóc w pracy z lękiem, zachowaniami podtrzymującymi bezsenność lub trudnością w radzeniu sobie z napięciem. Przy zaburzeniu używania leku obejmuje także utratę kontroli i sytuacje zwiększające ryzyko powrotu do problemowego przyjmowania. Więcej opisujemy w tekście o leczeniu problemów związanych z benzodiazepinami.
Pomoc w Phoenix w Warszawie
Plan zmiany leków wymaga oceny lekarskiej. W naszym zespole przyjmuje lek. Sylwia Rogowska, psychiatra. Według cennika pierwsza konsultacja psychiatryczna kosztuje 450 zł i trwa do 50 minut. Przy lęku lub innych trudnościach można rozważyć również psychoterapię indywidualną, a przy rozpoznanym uzależnieniu psychoterapię uzależnień.
Psychoterapię uzależnień prowadzą w naszym zespole Bartosz Gradowski i Agnieszka Zań. Według cennika Phoenix sesja psychoterapii uzależnień trwa 50 minut i kosztuje od 300 zł. Cenę wybranego spotkania potwierdzisz przed rezerwacją.
Przy ostrych objawach lub zagrożeniu życia potrzebna jest pilna pomoc medyczna. Nie czekaj wtedy na termin planowej konsultacji.
Przyjmujemy przy ul. Alpejskiej 43 w Warszawie, w Aninie. Sprawdź możliwość umówienia wizyty lub zadzwoń pod 888 333 907, aby dobrać rodzaj konsultacji.